Πίσω στα 1984, το Δ.Σ. της Ελληνικής Φιλοτελικής Εταιρείας αποφάσισε την ετήσια απονομή δύο διαφορετικών φιλοτελικών διακρίσεων: του Μεταλλίου της Ε.Φ.Ε. και του Βραβείου Στέφανου Μακρυμίχαλου. Η σοβαρότητα και η συνέπεια που επέδειξαν οι προς τούτο εξουσιοδοτημένες επιτροπές κατά την εξέταση των κατ' έτος υποψηφιοτήτων μέχρι την ανάδειξη των βραβευθέντων, καθώς και τα είκοσι πέντε χρόνια, που στο μεταξύ πέρασαν, αποτελούν τα εχέγγυα για την αναμφισβήτητη καθιέρωση των δύο διακρίσεων.

Αντίθετα με το Βραβείο Στέφανου Μακρυμίχαλου, που αποτελεί εσωτερική υπόθεση της Εταιρείας, το Μετάλλιο της Ε.Φ.Ε. απονέμεται και σε εκτός της Εταιρείας πρόσωπα, με σκοπό την ηθική επιβράβευση για εξέχουσα φιλοτελική δραστηριότητα. Μέχρι τη θέσπισή του, η φιλοτελική Ελλάδα δεν είχε φροντίσει ποτέ να τιμήσει τα πρόσωπα ή τα σωματεία εκείνα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προσέφεραν πολλαπλώς ή συνέβαλαν αποφασιστικά στην προβολή του ελληνικού φιλοτελισμού. Το μεγάλο κενό, που ανέλαβε τότε η Ε.Φ.Ε. να καλύψει, είχε στο μεταξύ στερήσει την οφειλόμενη τιμητική διάκριση σε σημαντικές μορφές όπως ο Μακρυμίχαλος, ο Παπαστεφάνου, ο Νάλτσας και τόσοι άλλοι.

Έστω όμως και μόνο από το 1984 μέχρι σήμερα, τα ονόματα των φυσικών ή νομικών προσώπων που κοσμούν τον μακρύ κατάλογο των τιμηθέντων με το Μετάλλιο της Ε.Φ.Ε. συνθέτουν μια εξαιρετικά λαμπρή εικόνα του ελληνικού φιλοτελισμού, του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα και των αρχών του 21ου. Επειδή, μάλιστα, μεταξύ βραβείου και βραβευόμενων υπάρχει πάντοτε μια αμφίδρομη αξιακή αντιστοιχία, τα ονόματα αυτά στο σύνολό τους αναδεικνύουν και την πραγματική αξία του Μεταλλίου.