Η στήλη δεν μπορεί να κλείσει τα φιλοτελικά της μάτια στην οικονομική κρίση που μήνες τώρα αποτελεί μόνιμη επικαιρότητα. Αναζητεί όμως μια όψη της τελείως διαφορετική από τη συνηθισμένη: την όψη εκείνη, που ενδεχομένως μετατρέψει τη βασανιστική καθημερινότητα σε εξαιρετική ευκαιρία μιας νέας προσέγγισης στις φιλοτελικές μας ανησυχίες.

Οι προϋποθέσεις υπάρχουν. Πρώτα-πρώτα, ό,τι κι αν μας συμβεί, το συλλεκτικό μας πάθος δεν μπορεί να χαλιναγωγηθεί. Έπειτα, είναι γεγονός πως η περιβόητη κρίση και η συνεπαγόμενη οικονομική ύφεση προκαλούν τον περιορισμό της δραστηριότητας, που με τη σειρά του προκαλεί τη θεαματική αύξηση του διαθέσιμου χρόνου.

Πρέπει να παραδεχθούμε ότι, σε περιόδους παχιών αγελάδων, το υπερπολύτιμο αυτό αγαθό είμαστε πάντοτε πρόθυμοι να το ξεπουλήσουμε για αμφίβολης αξίας ανταλλάγματα. Κι αυτό γιατί, στην καθ' ημάς Ανατολή, δυτικόφερτες σοφιστείες τύπου "ο χρόνος είναι χρήμα" μας έχουν κατακυριεύσει.